کارگردان: دیوید مورو، زاویر پالود. فیلمنامه: سباستین گونیه رز بر اساس فیلمنامه جو جو یئوت-چون هی، اوکسید و دنی پنگ. موسیقی: مارکو بلترامی. مدیر فیلمبرداری: جف جور. تدوین: پاتریک لوسیه. طراح صحنه: جیمز اچ. اسپنسر. بازیگران: جسیکا آلبا[سیدنی ولز]، آلساندرو نیوولا[دکتر پل فاکنر]، پارکر پوزی[هین ولز]، راده سربدژیا[سایمون مک کولاگ]، فرناندو رومرو[آنا کریستینا مارتینز]، ریچل تیکوتین[رزا مارتینز]، اوبا بابتونده[دکتر هاسکینز]. ٩٧ دقیقه. محصول ٢٠٠٨ آمریکا.

سیدنی ویولنیستی جوان و با استعداد که از کودکی نابینا شده، شانس آنها را می یابد تا پس از عمل پیوند قرنیه چشم برای اولین بار دنیای اطراف خود را ببیند. در آغاز همه چیز محو و شبح گونه است، اما دکترها به او قول می دهند به زودی قدرت بینایی یک فرد عادی را به دست خواهد آورد. ولی سیدنی که تاکنون به حس شنوایی خود متکی بوده، ابتدا شروع به شنیدن صداهایی هراس آور و سپس دیدن اشباحی خوف انگیز در اطراف خود می کند. به نظر می رسد که سیدنی به شکلی ناخواسته قادر به دیدن اشباح شده و همین امر سبب ترس روزافزون وی می شود. دیدن اشباح در مجتمع مسکونی و کابوس های مکرر باعث می شود تا سیدنی همه این حوادث را ناشی از پیوند چشم ارزیابی کرده و به جست و جوی صاحب قبلی چشم ها برآید. سیدنی به همراه دکترش راهی مکزیک می شود. در آنجا با رزا مارتینز-مادر آنا کریستینای متوفی- روبرو شده و درمی یابد که دختر متوفی به جادوگر بودن شهرت داشته است. دلیل این امر اطلاع آنا کریستینا از حوادثی مرگبار پیش از وقوع شان بوده است. سیدنی پس از رویارویی با شبح آنا کریستینا به سوی آمریکا به راه می افتد. اما با رسیدن به گذرگاه مرزی می فهمد کابوس هایی که تاکنون دیده در حال تحقق یافتن است و باید برای نجات مردم بیگناهی که در خطر مرگ قرار دارند، کاری بکند. کاری که بار دیگر به قیمت از دست دادن چشم هایش تمام خواهد شد...

چرا باید دید؟

بازسازی فیلم ترسناک اینک کلاسیک برادران پنگ که گویا برای افزودن شباهت بیشتر توسط دو نفر کارگردانی شده است. آقایان دیوید مورو و زاویر پالود که یکی از یکی ناشناس ترند و جست و جو در منابع مکتوب و دنیای مجازی نیز چیز زیادی در اختیارمان نمی گذارد. تنها ردپای موجود فیلم ترسناک دیگران/آنان[٢٠٠٦] است که در حد و اندازه سینمای فرانسه اثری قابل اعتنا و دیدنی بود و همین!

چشم به عنوان دست گرمی و ابراز وجود حضرات در هالیوود فیلم بدی نیست و در هفته اول نمایش خود ١٢ میلیون دلاری هم به جیب تهیه کننده اش سرازیر کرده است. تنها نقطه ضعف فیلم سعی در آمریکایی کردن هر چه بیشتر داستان است که سبب شده تا همذات پنداری با شخصیت ها اندکی دشوار شود[سکانس پایانی فیلم: انفجار نفتکشی عظیم و در نتیجه کوری مجدد سیدنی که برای نجات مردم بیگناه خود را به خطر افکنده، نمونه بارز آن است].

پذیرش جسیکا آلبا نیز در نقش دختری کور شاید ابتدا سخت به نظر بیاید، اما باور کنید از انتخاب اول تهیه کننده-رنه زلوگر- بسیار پذیرفتنی تر است و تمامی تلاش خود را برای بازی درست انجام می دهد. استعداد به هدر رفته فیلم پارکر پوزی است که از سینمای هال هارتلی به میان یک فیلم تجاری صرف پرتاب شده است.

چشم به عنوان یک بازسازی کاری متوسط است، مخصوصاً برای کسانی که نسخه اصلی و واقعاً هراس انگیز آن را دیده باشند. هرچند فیلمنامه نسخه فعلی بسیار کوشیده تا جوهره فیلم اصلی را حفظ کند، اما میان وفاداری و خوش ساخت بودن فاصله بسیار است. بعد از دیدن نسخه اصلی تماشاگر دوست داشت چشم به روی دنیا ببندد و با گوش خود پیرامونش را بشنود، اما نسخه فرانسویان مهاجر از روی دست برادران آسیایی قادر به القای چنین حالتی نیست و تنها تاثیر آن ایجاد حالت راضی به رضای خدا نزد افراد معلول است تا با نقص جسمی خود ساخته و -گور بابای علم و پیشرفت دانش پزشکی- دست به ترکیب خلقت خود نزنند!!! امیدوارم شما جزو این تماشاگران نباشید!!!

ژانر: درام، ترسناک، مهیج.

منبع: وبلاگ موج نو

فری من The Ferryman

کارگردان: کریس گراهام. فیلمنامه: نیک وارد بر اساس داستانی از خودش و ماتیو متکالف. موسیقی: حییم فرانک ایلفمن. مدیر فیلمبرداری: آرون مورتون. تدوین: نایجل گالت. طراح صحنه: رابرت باوین. بازیگران: کری فاکس[سوزی]، جان ریس دیویس[یونانی]، سالی استاکول[تیت]، امبر سینسبوری[کتی]، تامر حسن[بیگ دیو]، کریگ هال[کریس همیلتن]، جولین آراهانگا[زین]، لارنس مکوئر[اسنیک]، ایموجین کسین[ایموجین]، بن فرانشام[فری من]. ١٠٠ دقیقه. محصول ٢٠٠٧ نیوزیلند، انگلستان.

نیوزیلند. قایق تفریحی سوزی و بیگ دیو از سوی دو زوج[کریس آمریکایی خوش هیکل و دوست دخترش پر توقع اش تیت، زین مائوری و دوستش کتی پرستار سابق که خود را به خاطر مرگ بیماری در گذشته سرزنش می کند] برای سفری پنج روزه کرایه می شود. روز اول به خوشی و شادی می گذرد، اما هوای بد و رسیدن پیغام کمک از قایقی دیگر اوضاع را عوض می کند. سوزی و بیگ دیو از آنها می خواهند تا اجازه بدهند به کمک سرنشینان قایق مذکور بروند. تیت چندان راضی نیست، اما مردها تصمیم به رفتن می گیرند. زمانی که به قایق مورد نظر می رسند، تنها یک نفر را می یابند که خود را یونانی معرفی می کند. آنها یونانی را به قایق می برند و به تیمارش می پردازند. اما این مرد ناشناس خیلی زود تبدیل به تهیدید علیه جان سرنشینان قایق می شود. چون یونانی حامل روح اسطوره ای محلی به نام فری من است که قابلیت انتقال از بدنی به بدن دیگر را دارد....

چرا باید دید؟

یک فیلم ترسناک نیوزیلندی که با بودجه ای معادل ٥ میلیون دلار ساخته شده و چهارمین فیلم کریس گراهام به شمار می رود. کسی که سال گذشته با کمدی عاشقانه Sione's Wedding توانست شهرت و اعتباری برای خود فراهم آورد، اما وسوسه ساختن فیلمی ترسناک با مایه های اسطوره محلی می رود که کارنامه در حال شکل گیری وی را صاحب امتیازی منفی کند. انتقال یک اسطوره محلی یونانی به دل فیلمی نیوزیلندی و تقریباً کم هزینه با تمامی کلیشه های آشنای این گونه حاصلی جز اتلاف وقت برای سازندگان و تماشاگران نمی تواند به دنبال داشته باشد.

اگر به نمونه های بهتری این نوع فیلم ها که حوادث شان در یک قایق رخ می دهد- مانند سکوت مرگبار[فیلیپ نویس]- مراجعه کنیم، با درک دلایل موفقیت آنها می شود به کم ارزش بودن دستاوردهای فری من سازان پی برد. فری من به موج فیلم هایی چون کندی من[البته دو و سه آن] تعلق دارد. روحی شیطانی در صدد شکار انسان هایی است که روح شان کم و بیش اسیر آلودگی است و به نوعی درحال گرفتن انتقامی اسطوره ای که باید مایه هراس امروزیان را فراهم کند. برخوردهای اسطوره شناسی و یا روانشناختی موجود در چنین قصه هایی از فرط تکرار تازگی و جذابیت خود را از دست داده اند، می ماند جلوه های ویژه یا بازیگران که حضورشان ضامن موفقیت چنین فیلم هایی است. متاسفانه فری من از هر دو این ویژگی ها نیز تهی است، بازیگرانش غیر از جان ریس دیویس[استعدادی تلف شده در این فیلم] ناشناس هستند و از جلوه های ویژه گران قیمت هم خبری نیست. تنها صحنه تماشایی فیلم جنگ میان زن ها و گیس و گیس کشی است که برای برخی از تماشاگران مذکر خالی از تفریح نیست. و گمان هم نمی کنم کسی وقت و پول خود را صرفاً برای دیدن این صحنه تلف کند. شما چطور؟

ژانر: ترسناک، مهیج.

Masters Of Horror