آخرین فیلم وحشتی که دو سه هفته پیش دیدم Ghost Ship (کشتی ارواح) نام داشت.  فیلم محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی استیو بک بود. بازیگر نقش اول (کاپیتان شون مورفی) گابریل بیرن بود که یکی از بازیگران مورد علاقه منه و قبلا ازش فیلم وحشت خوش ساخت پایان روزها با بازی آرنولد شوارتزنگر رو دیده بودم. تاثیر این فیلم چنان بود که مجبورم کرد بگردم یه مشت فیلم مشابه این فیلم رو پیدا کنم و ببینم. یکی از فیلم هائی که پیدا کردم اپیزود سیزدهم از فصل ششم سریال X-Files (پرونده های مجهول) بود. متاسفانه زبان فیلم غیرانگلیسیه و دنبال یه نسخه دیگش دارم میگردم. سریالی که نام بردم یکی از جمله فیوورایتهای منه و بازیگری محبوبی بنام دیوید داچوونی داره.

موضوع فیلم از این قراره که یه بابایی به اسم جک فریمن یه تیم اکتشاف به سرپرستی کاپیتان مورفی رو استخدام میکنه تا تو دریا رد یه کشتی رو جناب فریمن هنگام خلبانی از تو هواپیما دیده بگیرن. بعدا معلوم میشه این کشتی حدود ۴۰ سال پیش ناپدید شده و در خودش صندوقچه هایی از شمش طلا را پنهان کرده. ضمنا اول فیلم هم می بینیم که سرنشینان کشتی در یه بزم شبانه توسط آزاد شدن یه سیم بکسل به طرز منحصر بفردی همگی دو نیمه میشن. واقعا صحنه عجیب و دیدنیه. داستان به زیبائی ارواح مردگان رو به بحث طلاها ربط میده و نهایتا معلوم میشه آدم بده فیلم کسی نیست جز همون جناب فریمن.

دیدن این فیلم رو به همه کسائیکه دنبال یه مقدار تفاوت در فیلمهای وحشت هستن توصیه می کنم.